Thema-avond Leiding door de Heilige Geest

Door Simone

Er werd mij gevraagd een blog te schrijven over de thema-avond met Piet en Marijke Punt. Dit echtpaar vertelde ons hoe ze hun leven hadden laten leiden door Gods Geest. Voor hen betekende dit dat ze met hun gezin naar Bolivia vertrokken om een kinderhuis op te richten. Oei, dacht ik. Dat is alweer bijna twee maanden geleden. En ik heb nu wel gezegd hoe inspirerend ik deze avond vond, maar is dat wat er verteld werd echt blijven hangen? Of heb ik het in een laatje gestopt, bij al die andere mooie woorden die mij ooit gegeven zijn?
Gesloten laatjes kunnen ook weer open. Dus ik open dat laatje in mijn hart en hervind wat ik eigenlijk allang gevonden had. Opnieuw denk ik aan de rust en de blijdschap waarmee ik die avond naar huis ging. Omdat deze mensen uitstraalden dat wanneer je Gods weg volgt, Hij jou het hele pad zal omringen met zijn heerlijke nabijheid. Het getuigenis van deze mensen maakte dat ik eraan herinnerd werd dat God daadwerkelijk te vertrouwen is.
Langzaam herinner ik mijzelf hoe Piet vertelde over het moment dat hij het idee kreeg dat ze de zending in moesten. Marijke ervaarde dat precies hetzelfde. Maar hoe en waarheen precies? Piet en Marijke waren bereid te gaan waar God hen heen zond. Geduldig bleven ze wachten. Vasthoudend aan hun roeping, terwijl ze het ‘hoe en waarheen’ biddend aan God overlieten. Hiermee stelden ze zichzelf volledig afhankelijk op van God. Ze leefden na wat Spreuken 3:5-6 beschrijft: Vertrouw op de HEER met heel je hart, steun niet op eigen inzicht. Denk aan hem bij alles wat je doet, dan baant hij voor jou de weg.’
Geduld is een schone zaak, zeker in Gods Koninkrijk. En het wordt beloond. Na veel gebed werden zowel Marijke als haar dochter gewezen op een land waar ze heen moesten gaan. Het bijzondere was dat dit bij allebei op een hele andere manier gebeurde en ze dit niet wisten van elkaar. God wil tegen iedereen spreken, maar dat doet hij niet tegen iedereen op dezelfde manier. Het is vooral belangrijk dat je jezelf biddend open blijft stellen voor zijn Geest.
Het werd Bolivia. Het was een lange weg, maar uiteindelijk richtte ze daar het kinderhuis Casa de Esperanza op. Naast mooie momenten, waren er ook moeilijke momenten. Maar vol overtuiging wilden ze Gods weg volgen, ook wanneer dat niet makkelijk was. Dat schrok mij af. Kan God dingen van je vragen die verschrikkelijk moeilijk zijn? Hij heeft toch ons geluk voor ogen? Een mede-Netwerker sprak mijn gedachten hardop uit. Ze vroeg Marijke en Piet hoe dit zat. Hun antwoord was geruststellend. Ja, Gods weg kan inderdaad moeilijk zijn. Maar juist op die uitdagende weg zul je ook zijn vreugde vinden.
Op dat moment dacht ik aan die keren dat God mij zijn vreugde gaf, juist wanneer het pad waarop hij mij wilde leiden veel te stijl leek te zijn. En ik zag het ook bij hen. Hoe zij uitstraalden dat het echt waar is, wat Psalm 16 schrijft over de overvloedige vreugde die we mogen vinden in zijn nabijheid. En toen wist ik het echt heel zeker. Ja, we mogen vol vertrouwen met God op pad gaan. Als we ons biddend openstellen voor hem zal zijn Geest ons in wijsheid lijden, en ons bovendien elke stap vergezellen met zijn vreugdevolle nabijheid. Die avond ging ik naar huis met een hart vol van verlangen om op Gods weg te gaan. Nu ik daaraan terugdenk, moet ik bekennen dat het weer wat gezakt is allemaal. Dus ik pak een grijs potlood en schrijf het op het randje van mijn laptop: ‘Ga Gods vreugdevolle weg’. Zo, dat laatje gaat voorlopig niet meer dicht.