Over God praten met onbekende mensen

alexis-brown-82988

Met onbekende mensen of ongelovige vrienden over God en Jezus praten, ik weet dat het bij het christen-zijn hoort en dat het een belangrijk doel van Netwerk is. Maar toch vind ik het vaak ongemakkelijk en eng waardoor ik het liever vermijd. Om uit deze comfort zone te stappen werden we een paar weken geleden vriendelijk gedwongen om als outreach activiteit met onbekende mensen over het geloof in gesprek te gaan.

Het plan was om een middag mee te lopen met Student Life, een groep mensen die wekelijks op de universiteit vragenlijsten afnemen over zingeving en geloof. De afgelopen maanden had ik al veel positieve verhalen gehoord van mijn triadegenootje Martine, dus ik kon moeilijk nee zeggen en was ook wel heel benieuwd.

Vooraf was het toch wel spannend, zitten mensen wel op ons te wachten, hoe gaan ze reageren, komen er lastige vragen waar ik geen antwoord op weet? Voor alle mensen die het nog niet aangedurfd hebben: er is niets engs aan. De vragenlijsten worden altijd in teams van 2 gedaan, een persoon neemt het woord en de ander schrijft. Dus zeker in het begin hoef je alleen maar te luisteren en schrijven, dat moeten we als studenten allemaal wel kunnen toch. Verder zijn de vragen allemaal heel open en er vooral op gericht om mensen aan het denken te zetten over of er meer in het leven is. Dit levert echt hele mooie gesprekken op en zet je zelf ook aan het denken.

Aan het einde van elk gesprek wordt gevraagd of ze geïnteresseerd zijn in een vervolggesprek om verder te praten. Mensen blijken echt geïnteresseerd te zijn, want na mijn tweede gesprek was er al een vervolggesprek gepland en inmiddels heb ik daardoor alweer 3 keer meegedaan met Student Life, met nog meer gesprekken in de planning. Dus voor degene die het nog niet gedaan hebben, ga een keer mee vragenlijsten doen. Ik was dit nooit vanuit mezelf gaan doen, maar ben zo blij dat ik meegesleurd ben. Het is zo mooi om met mensen over de kern van het leven te praten en ze te laten zien wat een prachtige plek God in kan nemen om het leven nog mooier te maken.

Geschreven door: Ilse Euser

Focusweekend met Netwerk Leiden

efe6087e-5268-411d-bef7-826469b4c5dc

Van 19 tot 21 januari was weer het jaarlijkse Focusweekend van NSV. Netwerk Leiden ging daar met een gezellige afvaardiging ook heen. Voor ondergetekende was het de eerste keer Focusweekend. Na een enooorm lange roadtrip in gelukkig wel de allergezelligste auto kwamen we aan in the middle of nowhere: de Betteld in Zelhem. Iedereen zocht even de juiste kamers op en om 20:00 begon de eerste dienst.

Het thema van Focus 2018 was ‘met volle kracht vooruit’ en gebaseerd op Handelingen 1-6. De Heilige Geest stond centraal.

De eerste spreker, Gertpaul van der Vlies, vertelde ons op vrijdagavond meer over de Heilige Geest in de bijbel. Een voorbeeld: net als hoe de Heilige Geest in de vorm van een duif neerdaalde op Jezus, daalt hij ook neer op ons. En als er een duif op je schouder zit, dan wil je die niet afschrikken, dus het is belangrijk om bewuste bewegingen te maken. Op deze manier werden wij aangespoord om ons heel bewust te zijn van de aanwezigheid van de Heilige Geest bij ons. Hij daalt neer op ons, en wij willen voor hem een goede host zijn, en niet nonchalant zijn over zijn aanwezigheid. Na de worship en afsluiting van de dienst speelden we nog veel spelletjes en bleven we lang hangen en nakletsen.

Zaterdag waren er weer twee diensten, beide geleid door spreker Adam Heather. Opnieuw ging het over de Heilige Geest. Ook legde Adam uit wat ‘heiligheid’ betekent: apart gezet zijn. Je bent apart gezet voor God en wil hem geen pijn doen. Hij noemde hierbij Efeze 4: 29-32 als definitie van heiligheid (look it up, het is mooi!). Nog een mooie oneliner van Adam over leven als christen voor God: ‘do not think: how much can I get away with, but: how much can I give’.

De avonddienst ging verder op dit onderwerp. Het ging over een leven vervuld met de Geest. Efeze 3:18 werd besproken: dankzij Jezus kregen wij de Heilige Geest, en via hem hebben wij toegang tot God de Vader. Het koninkrijk van God is nu in ons.

’s Middags waren er seminars. Ik ging naar ‘de geest en sociale gerechtigheid’ door Rikko Voorberg. Het was een mega inspirerende seminar, te veel om samen te vatten (als je benieuwd bent wil ik je alles vertellen) maar wat ik het meest treffend vond: tijdens de bespreking van het werk dat Rikko met vluchtelingen doet haalde hij  Leviticus 19:33,34 aan. Strekking: behandel vreemdelingen (vluchtelingen) als je gelijke, en houd evenveel van hen als van jezelf. Geen vage opdracht!

Op zaterdagavond aten we lekker Chinees, gingen we weer spelletjes doen, en maakte een deel van ons een lange nachtwandeling.

Zondagochtend was er een laatste dienst met als spreker Minella van Bergeijk. Zij sprak over onze bestemming. We zijn changemakers, en onze opdracht is om altijd vooruit te blijven gaan in de kracht van de Heilige Geest, al weten we niet altijd waarheen precies, net als Abraham.

Na de dienst en lunch volgden nog mooie getuigenissen, gingen we als steden (dus wij samen met NSL) bidden voor onze stad en toen was Focus alweer afgelopen!

Ik wil eigenlijk nog veel meer vertellen, als ik er nu weer over schrijf word ik weer helemaal enthousiast… Het was een super inspirerend weekend en ik heb genoten en veel geleerd tijdens de diensten, maar ook juist tijdens alles om de diensten heen, diepe en minder diepe gesprekken met mede Netwerkers, Ligretto spelen, rise en shine aan het ontbijt zitten en door dit alles heen elkaar nog weer beter leren kennen.

Absolute aanrader dussss volgend jaar met heel Netwerk naar Focus? Zeg maar ja ☺

Maartje

God horen in de stilte: themavond 15 november

Luisterend-bidden

God spreekt op tal van manieren. In 2017 is dat niet anders: God wil ook vandaag tot ieder van ons spreken. Deze boodschap brachten gastsprekers Edwin Hamelink en Shanna van der Sterre ons afgelopen woensdag 15 november met veel overtuiging.

De belangrijkste manier waarop God tot ons spreekt, is door zijn Woord: de bijbel. Edwin en Shanna gingen ons dan ook voor in het lezen van de Bijbel door het zogenaamde lectio divina. Samen lazen we het verhaal van de goede herder (Johannes 10), en herhaalden het lezen een aantal keer. Bij iedere lezing vielen nieuwe dingen op, en langzaam begon de tekst te leven en te spreken.
Naast de bijbel, spreekt God soms ook op andere manieren tot mensen. Al in de tuin van Eden verscheen God aan Adam en Eva en praatte Hij met hen (Genesis 2-3). En door de hele bijbel heen spreekt God: door natuurverschijnselen, dromen, visioenen, door een hoorbare stem of zelfs door de mond van een ezel (Numeri 22). Edwin en Shanna diepten dit thema verder uit en deelden hun persoonlijke ervaringen met het verstaan van Gods stem. Ze moedigden ons aan om in groepjes te oefenen met het luisterend bidden. Samen bade
n we en waren we stil om te zien of woorden, beelden of indrukken in onze gedachten kwamen.

Het was spannend om op deze manier in gebed te zijn. Sommige deelnemers hadden door het bidden bijzondere bemoedigingen voor elkaar. Voor anderen voelde deze manier van bidden vooral onwennig. Zelf had ik geen buitengewone ervaring. Dat vind ik ook niet erg. Ik hoorde om me heen mooie verhalen en ik geniet er zelf ook van om samen met andere Netwerkers bezig te zijn meer te ontdekken over gebed. Ik weet dat God op duizend manieren tot mijn hart spreekt en ik verlang ernaar steeds meer te ontdekken wat Zijn manieren met mij zijn. Deze toepasselijke woorden van Moeder Teresa zijn voor mij iets om op te kauwen: “I shall keep the silence of my heart with greater care (…) for in the silence and the purity of the heart, God speaks.” (In the Heart of the World, p. 23).

Tekst: Jos Meester

De eerste avonden van Netwerk door de ogen van een Netwerk-newbie

Foto Blog Michiel

Het waait keihard wanneer ik op mijn fietsje stap. Ik ben eigenlijk al ‘unfashionably’ laat, waardoor ik genoodzaakt ben om deze eerste herfstwind in volle glorie te trotseren. Na bijna het record tegenwind-fietsen (bestaat echt!) te hebben verbroken, kom ik eigenlijk nog vrij op tijd binnen. Bij binnenkomst word ik gelijk vriendelijk begroet, en krijg ik al een kop koffie aangeboden. Dat begint goed! Vrij snel daarna klinken de eerste klanken van de piano mij al tegemoet. Tijdens het zingen van al die oude en vertrouwde liedjes uit mijn jeugd, merk ik dat dit voor het eerst in deze drukke week de storm in mijn hoofd begint te liggen. Ook tijdens de lezing en de gesprekken die daarop volgen, merk ik dat ik geïnspireerd word door de vragen die gesteld worden en die antwoorden die gezocht worden. 

Mij was gevraagd om, als nieuw lid, de eerste Netwerkavonden te beschrijven. Omdat ik in totaal nog maar vier avonden Netwerk meegemaakt is het lastig om een volledig en weloverwogen beeld van Netwerk te geven. Maar toch heb ik in de afgelopen paar weken in gesprekken, tijdens zangdiensten of door de inspanningen van het kernteam al gezien hoe betrokken iedereen met elkaar is en hoe graag mensen daadwerkelijk God beter willen leren kennen.

Geloven in een stad als Leiden lijkt misschien vanzelfsprekend als je christelijk bent opgevoed, maar toch vind ik het altijd bijzonder als mensen elkaar opzoeken om hun hoop, twijfel en leven met elkaar te delen. Ik heb in de afgelopen jaren verschillende kringen mee mogen maken, maar gedurende de jaren heb ik gemerkt dat juist de verwachting dat je tijdens je kring kunt leren van de manier waarop God door je kringleden heen gaat werken, mij een geheel nieuw perspectief geeft op mijn eigen geloof.

Ik word zelf erg geïnspireerd door boeken van C.S. Lewis of Dostojewski, maar uiteindelijk zijn de verhalen van hoop en twijfel die ik in gesprekken met mensen uitwissel de reden dat ik meer hongerig word naar God.  Geloof is voor mij niet iets wat ik slechts voor mij zelf houden, maar ook vooral iets waar ik met anderen wil delen. Van wat ik gezien heb in Netwerk, zijn er meer mensen met ditzelfde verlangen. Ik ben daarom erg benieuwd wat dit jaar gaat brengen, en ik heb erg zin om samen met mijn triade en met alle Netwerk-leden God beter te leren kennen!

Geschreven door: Michiel v/d Kamp

All good things come to an end… including Netwerk season 2016/2017

Nou dat is nogal een melancholische titel hé? Maar je zou het ook zo kunnen bekijken: just when the catterpillar thought her life was over, she began to fly… Dat is ook mijn hoop voor al onze lieve bloglezertjes! Want er komt hopelijk een geweldige zomervakantie aan voor iedereen, zonder studeer stress en met zonneschijn 😀 We kijken terug op een super gaaf jaar, met evenementen zoals:

  • het Netwerk weekend (x2 zelfs, een keer in het najaar, en een keer in het voorjaar);
  • kerstdiner
  • outreach avonden
  • mannen/vrouwen weekenden en avonden
  • inspirerende sprekers (yup laatste tijd was er niet zo veel animo voor het blog schrijven onder de leden dus hebben jullie ook niet echt updates daar over gekregen, sorry :p )
  • triade time
  • worship avonden waarbij we ons hees zongen
  • buitenechtelijke activiteiten zoals met elkaar spelletjes spelen in het weekend, naar Opwekking gaan, soggen in de UB-app
  • nou enzovoort enzo

(Als je hier nu stiekem aan het kijken bent omdat je mogelijk geinteresseerd bent om volgend jaar naar Netwerk te komen, voel je niet betrapt, je bent van harte welkom).

Volgend jaar staat er een super dedicated, cool, awesome kern team klaar om alles in goede banen te leiden: Martine, Jos, Michelle en Jesse. APPLAUS! Dat akelige eind van dit jaar is weer verzacht door dat vooruitzicht hoop ik!

Het was mij een waar genot om dit laatste half jaar jullie als bloglezers af en toe een kijkje te geven binnen Netwerk Leiden. Wees gegroet, Marijke.

De heren van de club...

De heren van de club…

...en de dames, kijk ze eens lief lachen.

…en de dames, kijk ze eens lief lachen.

Waanzinnig Weekend

Nou, wij zijn dus een weekendje weg geweest. Echt weg. Helemaal naar Hilversum. Aan de altijd schitterende Papsauserlaan stond een liefelijk antiek net gerenoveerd evenementen complex. Dit werd de uitvalsbasis van het Netwerk Leiden weekend 2017. De tassen waren gepakt, de auto’s nog voller, en de harten stroomden over van anticipatie.

Gezelligheid in de gezamenlijke ruimte

Gezelligheid in de gezamenlijke ruimte

De eerste avond stond in het teken van spelletjes en verbroedering. Onder het startsein van een schelle hoorn (app) ging Roberts pub quiz van start. De gemoederen liepen hoog op, zeker toen de struisvogelronde zijn kop boven het zand uitstak. Cluedo was het volgende item van de spetterende avond. De avond werd afgesloten met een laaiend vuur, waar iedereen aan Jorens lippen hing terwijl hij ons vermaakte met een verhaal.

Marshmallow verwarmer

Marshmallow verwarmer

De volgende ochtend mocht iedereen meegenieten van de gymnastiek routine van Lynn. Stille tijd en Bijbelstudie volgden, en ’s middags waren een aantal workshops waar men aan mee kon doen, waaronder rugby, lock picking, gebarentaal, en guitaarles.

Crea-Bea workshop

Crea-Bea workshop

’s Avonds was beestachtig bowling time. Vooraf werden de oude netwerkers door de lokale jongelui de shuffle aangeleerd waarna het bowlen kon beginnen. Na een eerste oefenronde bleek er toch een verschil te zijn in fanatisme en talent, dus is de groep daarna opgedeeld op “niveau”. Vooral onze leider, Niklas, kon er wat van. Dat mag ook wel met zoveel levenservaring.

Roze 8 ballen voor de dames (volgens een heer).

Roze 8 ballen voor de dames (volgens een heer).

Zondag ochtend begon met uitslapen want kerk begon pas om 12 uur. We werden hartelijk ontvangen door een lokale pioneers-kerk (de Vitamine G kerk) die zelfs een lunch voor ons geregeld had.

De skyline van Hilversum.

De skyline van Hilversum.

Na de lunch werd opgeruimd, afgesloten, geknuffeld, en begon de lange terugreis van de 25 wijzen terug naar het Westen.

Als afsluiting krijgen jullie een prachtige groepsfoto (zonder Niklas) te zien.

WhatsApp Image 2017-05-15 at 10.22.01 AM

Ik presenteer: triade LJM (+R)

De LJM (+R) triade! Nu zijn wij een hele bijzondere triade, want half officieel zijn we niet met drie, wat triade zou doen vermoeden, maar zijn we met vier. Louise, Janine, Marijke en Roelie. Dus eigenlijk een vierade. Maar Roelie woont in Friesland dus eigenlijk wel een triade. Ingewikkeld hé! We hebben het wel heel gezellig, of het nu met zijn drieën of zijn vieren zijn. Als je een keer een Netwerk evenement bijwoont, is er een grote kans dat onze triade (de drie-triade) compleet is, wat wel uniek is. We zijn rijk gezegend met een hoop lol en gezelligheid, maar ook serieuzigheid en opbouwendheid. Als je Frans medisch psychologisch advies wilt hebben ben je bij ons aan het juiste adres.

Louise over onze triade: Voor mij houdt triade zijn in om een jaar lang met elkaar op te trekken tijdens de Netwerkavonden, maar ook daarbuiten tijdens etentjes of een dagje Haarlem ; ). Het is een plek om te lachen en soms te huilen. Om mijn problemen te delen en blij te zijn met de mooie momenten van het leven. Om mezelf te zijn, maar ook uitgedaagd worden om buiten mijn eigen comfortzone te stappen en problemen op een andere manier aan te pakken. Een plek om van elkaar te leren, voor elkaar te bidden. Maar bovenal ook een stukje van Gods gezin. Zussen die God in mijn leven plaatst en daar ben ik dankbaar voor.

Mooi hé! Je bent jaloers, ik weet het gewoon. Maar hé, we kunnen onze triade altijd nog een vierade of vijfade maken als je heel graag bij ons wilt horen 😉 En jullie willen natuurlijk alle selfies zien die we met Janines nieuwe telefoon hebben gemaakt, maar dat kan niet, dus ik heb een selectie gemaakt voor jullie 😀

De verleiding van een ongezond ijsje hebben we weerstaan!

De verleiding van een ongezond ijsje hebben we weerstaan!

Maar een gezond ijsje konden we niet laten

Maar een gezond ijsje konden we niet laten

De St. Bavo van de ene kant

De St. Bavo van de ene kant

De st. Bavo van de andere kant

De st. Bavo van de andere kant

Gewoon een heel bijzonder steegje in Haarlem

Gewoon een heel bijzonder steegje in Haarlem

Hier zijn wij op ons mooist!

Hier zijn wij op ons mooist!

Een maandag uit het leven van Naventuree Jedidja

9 uur: Ik stap in de trein om naar mijn mentor te gaan. Een uur later kom ik bij mijn mentor aan. Ik krijg een lekker bakje thee en we kletsen even bij over de laatste week. Daarna gaat het gesprek bijna als vanzelf over op een onderwerp wat ik met Naventure besproken heb. Ze stelt goede vragen om nog een laagje dieper te komen. Dan bedenken we samen hoe ik het geleerde in praktijk kan brengen. Aan het einde bidden we samen en maken we een afspraak voor de volgende keer.

12 uur: Ik kom op het FSW aan. Ik heb even een half uurtje voor mijzelf en lees een stukje van mijn huiswerk van Naventure. Dan komen de anderen bij mijn tafeltje zitten, want we gaan evangeliseren aan de hand van een vragenlijst. We eten eerst met elkaar, lezen een stukje uit de Bijbel en bidden samen. Dan gaan we twee aan twee gesprekjes voeren met studenten. Ik vraag aan een student “Zou je het leuk vinden om met ons in gesprek te gaan over geloof en levensbeschouwing”. De eerste heeft zo les, maar de tweede vindt het goed. Dan hebben we met haar een gesprek over haar leven en haar visie op geloof en zingeving. Zelf vind ik de mooiste vraag: “Als het mogelijk is, zou je God dan willen ontmoeten?” De student zegt: “Ik geloof niet in God, maar als het mogelijk is, dan zou ik het wel willen.” Ik denk: “Alstublieft Heere God, deze student zou met U in contact willen komen. Wilt U zich maar aan haar bekend maken.” Aan het eind vragen we wat ze van het gesprek vond. Ze kijkt er positief op terug en zou wel een vervolggesprek willen. We schrijven haar e-mailadres op en zeggen haar gedag. Dan lopen we naar een leeg tafeltje en bidden we voor haar. Die middag heb ik nog twee andere gesprekken met studenten.

16 uur: Ik ga naar Esther Hospes (staf van NSL). Samen met Esther bereid ik een workshop voor, voor het Voorjaarsweekend van NSL. Dit is een opdracht van Naventure. Het huiswerk was namelijk om een keer mee te lopen met een persoon die op geestelijk gebied een voorbeeld voor je is. We schrijven samen een workshop over discipelschap. Daarna gaan we aan het eten beginnen, want om half 7 komt Henriët. Met zijn drieën spreken we namelijk ook regelmatig af, om te bespreken hoe het ons en met onze taken gaat. Het eten is klaar en we gaan aan tafel. Tijdens het eten vraagt Esther wat ons de afgelopen weken verrast heeft van God. We hebben hier een mooi gesprek over. Ik vertel over een vrouw bij wie ik langs mocht gaan en die uit zichzelf over het geloof begon. Ik was hier erg verrast over en vond het bijzonder hoe ik met haar mocht praten en ook een lied voor haar mocht zingen. We zijn klaar met eten en aan het einde bidden we met elkaar. Daarna fiets ik snel naar de trein.

20:15 Ah net aan de trein gehaald:) In de trein check ik even mijn app en rust ik uit van de lange dag. Vijf kwartier later ben ik thuis en klets ik nog even met mijn moeder. Daarna ga ik lekker slapen. Het was een mooie dag!

De nieuwe Netwerk-Leiden slogan: loving God, loving you…

Ennnn Netwerk Leiden heeft een nieuwe slogan! “Loving God, loving you” kwam er na een spannende verkiezingstijd uit. Het bleef tot het einde spannend welke het zou worden, vooral “op zoek naar God” had ook veel aanhangers. Loving God, loving you wijst naar de verticale relatie tussen ons en God en de horizontale relaties die we met andere christenen en niet-christenen hebben. De slogan die gekozen is past goed bij de visie van Netwerk Leiden die het kernteam aan het begin van het jaar heeft opgesteld. We willen de leden van Netwerk meer bewust maken van die visie en hopen natuurlijk dat deze ook tot uiting komt in het leven van onze Netwerk leden. We willen elkaar hierin ook gaan bemoedigen door getuigenissen op de Netwerk avonden in te plannen. Hieronder de visie:

Visie Netwerk Leiden 2016-2017
Komend jaar staan discipelschap en persoonlijk contact centraal. God is onze eerste focus. We willen dat Netwerk een thuis is waar iedereen welkom is en waar vriendschappen ontstaan en verdiepen. Ons doel is dat we groeien in ons geloof en onze relatie met God. We willen doorgeven wat we ontvangen en Gods koninkrijk zichtbaar laten worden.
We hebben dit uitgewerkt in specifiekere doelen:
-We willen open zijn naar elkaar over ons geloofsleven en elkaar laten groeien door accountabel naar elkaar te zijn.
-We maken ruimte voor ministry aan het begin van de avond omdat we geloven dat gebed kracht heeft.
-Bij de aanbidding willen we de diepgang vergroten.
-We willen nieuwe mensen zich thuis laten voelen door ze te betrekken bij wat we doen.
-We willen bij de open avonden concrete geloofsthema’s die in ons leven terugkomen bespreken.
-We willen triadeleiders motiveren in hun rol die leidt tot diepgang in hun triade.
-We willen ruimte maken voor outreach om elkaar uit te dagen uit onze comfort-zone te stappen.
-We willen studenten stimuleren om te investeren in geloofsleven voor na de studenten tijd.
Instrumenten die we hiervoor gebruiken zijn:
-Triade
-Open kring
-Studiemateriaal
-Sprekers
-TLO (TriadeLeiders Overleg)
-Outreach-avonden
-Take me to church
Hierbij mogen jullie nog genieten van een fotoshoot die we op de Netwerk Landelijke dag hebben gehad als Leiden-vertegenwoordigers :)
WhatsApp Image 2017-02-22 at 07.49.02 WhatsApp Image 2017-02-22 at 07.49.03 WhatsApp Image 2017-02-22 at 07.49.04

Netwerk in het buitenland

Op dit moment zijn wij als Netwerk Leiden vertegenwoordigd in Nigeria (Marije), Maleisië (Karin K.), en Nieuw Zeeland (Esther D. en Mark). Esther heeft ons een kijkje gegeven in hoe God ook overzees met onze Netwerkers meegaat. Hieronder haar verhaal :)

“Ga je nog wat doen vanavond? Want het is zaterdag vandaag”, werd mij gevraagd door de eigenaar van een hostel. Toen besefte ik me dat ik de volgende ochtend naar de kerk kon gaan. Het was een groter plaatsje, dus er was vast een kerk. Die avond ben ik gaan rondrijden op zoek naar een kerk. Drie kerken heb ik gevonden, maar alle drie spraken me totaal niet aan. Dilemma, want ik wilde en kon naar de kerk, maar het voelde gewoon niet fijn. Dit heb ik bij God neergelegd en gevraagd of Hij teleurgesteld was in me als ik niet zou gaan. In plaats van me schuldig voelen, werd ik juist rustig. Dus besloten om niet naar de kerk te gaan de volgende ochtend.

De volgende dag, zondag dus, liep ik door het stadje. Op een gegeven moment zag ik een bord staan met (vrij vertaald) ‘Baptistengemeente, vanmiddag om 17.30 uur dienst’. Eind van de middag ben ik naar deze dienst geweest waar ik heel erg welkom was. Mensen waren geïnteresseerd, veel praatjes gemaakt en een inspirerende dienst gehad over de liefde van God. Na de dienst was er een diner en iedereen stond erop dat ik bleef eten. Op die manier een goede maaltijd gehad (die van backpackers is niet altijd even afwisselend en gezond) met ‘vrienden’ om me heen, die me uit mijn eenzaamheid trokken die ik daarvoor had ervaren.

In dit alles heb ik echt Gods leiding gezien. Hij heeft me naar de kerk gewezen en de warmte en liefde van Hem door zijn kerk laten ervaren.

Twee weken later was ik weer in hetzelfde stadje op zondag, dus ben ik hier weer naar de kerk geweest. Opnieuw werd ik heel vriendelijk en hartelijk ontvangen en heb ik een mooie dienst gehad.

De zondag daarop was ik in een andere stad. Hier ben ik weer naar een kerk geweest. Tijdens de preek werd gevraagd of iedereen zijn ogen dicht wilden doen en zijn hand wilde opsteken als je je leven (opnieuw) aan Jezus wilde geven. Ik was heel erg aan het twijfelen, want het voelde niet te kloppen om dit bij een onbekende kerk te doen. Toch heb ik, na lang overwegen mijn hand opgestoken. Ik werd gelijk opgemerkt en ben uiteindelijk één van de twee geweest die zijn hand heeft opgestoken. Het was prima, maar op een of andere manier vond ik het jammer dat dit niet door iedereen gezien was en iedereen getuige was. Ergens hoopte ik dat de voorganger me nog zou aanspreken, alhoewel dit een kleine kans was. Maar toen de dienst was afgelopen en iedereen de zaal uit liep, kwam er een vrouw naar me toe om me te vertellen dat ze had gezien dat ik mijn hand had opgestoken, dat ze dit zo mooi vond om van een niet-lid te zien en me hiervoor te zegenen. Hoe mooi weer hoe God werkt! Ik wilde gezien worden en dit gebeurde door iemand die de tijd voor me had (we hebben ruim een half uur na de dienst met elkaar gepraat).

“Gods wegen zijn ondoorgrondelijk”. Helemaal mee eens. Soms snap ik God totaal niet, soms hoor ik Hem niet, maar soms ben ik ook weer heel erg blij met wat Hij mij geeft.

 

Marije in Nigeria

Marije in Nigeria

Esther in Nieuw-Zeeland

Esther in Nieuw-Zeeland

Karin in Zuid-Oost Azië

Karin in Zuid-Oost Azië

Mark in Nieuw-Zeeland

Mark in Nieuw-Zeeland