De eerste avonden van Netwerk door de ogen van een Netwerk-newbie

Foto Blog Michiel

Het waait keihard wanneer ik op mijn fietsje stap. Ik ben eigenlijk al ‘unfashionably’ laat, waardoor ik genoodzaakt ben om deze eerste herfstwind in volle glorie te trotseren. Na bijna het record tegenwind-fietsen (bestaat echt!) te hebben verbroken, kom ik eigenlijk nog vrij op tijd binnen. Bij binnenkomst word ik gelijk vriendelijk begroet, en krijg ik al een kop koffie aangeboden. Dat begint goed! Vrij snel daarna klinken de eerste klanken van de piano mij al tegemoet. Tijdens het zingen van al die oude en vertrouwde liedjes uit mijn jeugd, merk ik dat dit voor het eerst in deze drukke week de storm in mijn hoofd begint te liggen. Ook tijdens de lezing en de gesprekken die daarop volgen, merk ik dat ik geïnspireerd word door de vragen die gesteld worden en die antwoorden die gezocht worden. 

Mij was gevraagd om, als nieuw lid, de eerste Netwerkavonden te beschrijven. Omdat ik in totaal nog maar vier avonden Netwerk meegemaakt is het lastig om een volledig en weloverwogen beeld van Netwerk te geven. Maar toch heb ik in de afgelopen paar weken in gesprekken, tijdens zangdiensten of door de inspanningen van het kernteam al gezien hoe betrokken iedereen met elkaar is en hoe graag mensen daadwerkelijk God beter willen leren kennen.

Geloven in een stad als Leiden lijkt misschien vanzelfsprekend als je christelijk bent opgevoed, maar toch vind ik het altijd bijzonder als mensen elkaar opzoeken om hun hoop, twijfel en leven met elkaar te delen. Ik heb in de afgelopen jaren verschillende kringen mee mogen maken, maar gedurende de jaren heb ik gemerkt dat juist de verwachting dat je tijdens je kring kunt leren van de manier waarop God door je kringleden heen gaat werken, mij een geheel nieuw perspectief geeft op mijn eigen geloof.

Ik word zelf erg geïnspireerd door boeken van C.S. Lewis of Dostojewski, maar uiteindelijk zijn de verhalen van hoop en twijfel die ik in gesprekken met mensen uitwissel de reden dat ik meer hongerig word naar God.  Geloof is voor mij niet iets wat ik slechts voor mij zelf houden, maar ook vooral iets waar ik met anderen wil delen. Van wat ik gezien heb in Netwerk, zijn er meer mensen met ditzelfde verlangen. Ik ben daarom erg benieuwd wat dit jaar gaat brengen, en ik heb erg zin om samen met mijn triade en met alle Netwerk-leden God beter te leren kennen!

Geschreven door: Michiel v/d Kamp

All good things come to an end… including Netwerk season 2016/2017

Nou dat is nogal een melancholische titel hé? Maar je zou het ook zo kunnen bekijken: just when the catterpillar thought her life was over, she began to fly… Dat is ook mijn hoop voor al onze lieve bloglezertjes! Want er komt hopelijk een geweldige zomervakantie aan voor iedereen, zonder studeer stress en met zonneschijn 😀 We kijken terug op een super gaaf jaar, met evenementen zoals:

  • het Netwerk weekend (x2 zelfs, een keer in het najaar, en een keer in het voorjaar);
  • kerstdiner
  • outreach avonden
  • mannen/vrouwen weekenden en avonden
  • inspirerende sprekers (yup laatste tijd was er niet zo veel animo voor het blog schrijven onder de leden dus hebben jullie ook niet echt updates daar over gekregen, sorry :p )
  • triade time
  • worship avonden waarbij we ons hees zongen
  • buitenechtelijke activiteiten zoals met elkaar spelletjes spelen in het weekend, naar Opwekking gaan, soggen in de UB-app
  • nou enzovoort enzo

(Als je hier nu stiekem aan het kijken bent omdat je mogelijk geinteresseerd bent om volgend jaar naar Netwerk te komen, voel je niet betrapt, je bent van harte welkom).

Volgend jaar staat er een super dedicated, cool, awesome kern team klaar om alles in goede banen te leiden: Martine, Jos, Michelle en Jesse. APPLAUS! Dat akelige eind van dit jaar is weer verzacht door dat vooruitzicht hoop ik!

Het was mij een waar genot om dit laatste half jaar jullie als bloglezers af en toe een kijkje te geven binnen Netwerk Leiden. Wees gegroet, Marijke.

De heren van de club...

De heren van de club…

...en de dames, kijk ze eens lief lachen.

…en de dames, kijk ze eens lief lachen.

Waanzinnig Weekend

Nou, wij zijn dus een weekendje weg geweest. Echt weg. Helemaal naar Hilversum. Aan de altijd schitterende Papsauserlaan stond een liefelijk antiek net gerenoveerd evenementen complex. Dit werd de uitvalsbasis van het Netwerk Leiden weekend 2017. De tassen waren gepakt, de auto’s nog voller, en de harten stroomden over van anticipatie.

Gezelligheid in de gezamenlijke ruimte

Gezelligheid in de gezamenlijke ruimte

De eerste avond stond in het teken van spelletjes en verbroedering. Onder het startsein van een schelle hoorn (app) ging Roberts pub quiz van start. De gemoederen liepen hoog op, zeker toen de struisvogelronde zijn kop boven het zand uitstak. Cluedo was het volgende item van de spetterende avond. De avond werd afgesloten met een laaiend vuur, waar iedereen aan Jorens lippen hing terwijl hij ons vermaakte met een verhaal.

Marshmallow verwarmer

Marshmallow verwarmer

De volgende ochtend mocht iedereen meegenieten van de gymnastiek routine van Lynn. Stille tijd en Bijbelstudie volgden, en ’s middags waren een aantal workshops waar men aan mee kon doen, waaronder rugby, lock picking, gebarentaal, en guitaarles.

Crea-Bea workshop

Crea-Bea workshop

’s Avonds was beestachtig bowling time. Vooraf werden de oude netwerkers door de lokale jongelui de shuffle aangeleerd waarna het bowlen kon beginnen. Na een eerste oefenronde bleek er toch een verschil te zijn in fanatisme en talent, dus is de groep daarna opgedeeld op “niveau”. Vooral onze leider, Niklas, kon er wat van. Dat mag ook wel met zoveel levenservaring.

Roze 8 ballen voor de dames (volgens een heer).

Roze 8 ballen voor de dames (volgens een heer).

Zondag ochtend begon met uitslapen want kerk begon pas om 12 uur. We werden hartelijk ontvangen door een lokale pioneers-kerk (de Vitamine G kerk) die zelfs een lunch voor ons geregeld had.

De skyline van Hilversum.

De skyline van Hilversum.

Na de lunch werd opgeruimd, afgesloten, geknuffeld, en begon de lange terugreis van de 25 wijzen terug naar het Westen.

Als afsluiting krijgen jullie een prachtige groepsfoto (zonder Niklas) te zien.

WhatsApp Image 2017-05-15 at 10.22.01 AM

Ik presenteer: triade LJM (+R)

De LJM (+R) triade! Nu zijn wij een hele bijzondere triade, want half officieel zijn we niet met drie, wat triade zou doen vermoeden, maar zijn we met vier. Louise, Janine, Marijke en Roelie. Dus eigenlijk een vierade. Maar Roelie woont in Friesland dus eigenlijk wel een triade. Ingewikkeld hé! We hebben het wel heel gezellig, of het nu met zijn drieën of zijn vieren zijn. Als je een keer een Netwerk evenement bijwoont, is er een grote kans dat onze triade (de drie-triade) compleet is, wat wel uniek is. We zijn rijk gezegend met een hoop lol en gezelligheid, maar ook serieuzigheid en opbouwendheid. Als je Frans medisch psychologisch advies wilt hebben ben je bij ons aan het juiste adres.

Louise over onze triade: Voor mij houdt triade zijn in om een jaar lang met elkaar op te trekken tijdens de Netwerkavonden, maar ook daarbuiten tijdens etentjes of een dagje Haarlem ; ). Het is een plek om te lachen en soms te huilen. Om mijn problemen te delen en blij te zijn met de mooie momenten van het leven. Om mezelf te zijn, maar ook uitgedaagd worden om buiten mijn eigen comfortzone te stappen en problemen op een andere manier aan te pakken. Een plek om van elkaar te leren, voor elkaar te bidden. Maar bovenal ook een stukje van Gods gezin. Zussen die God in mijn leven plaatst en daar ben ik dankbaar voor.

Mooi hé! Je bent jaloers, ik weet het gewoon. Maar hé, we kunnen onze triade altijd nog een vierade of vijfade maken als je heel graag bij ons wilt horen 😉 En jullie willen natuurlijk alle selfies zien die we met Janines nieuwe telefoon hebben gemaakt, maar dat kan niet, dus ik heb een selectie gemaakt voor jullie 😀

De verleiding van een ongezond ijsje hebben we weerstaan!

De verleiding van een ongezond ijsje hebben we weerstaan!

Maar een gezond ijsje konden we niet laten

Maar een gezond ijsje konden we niet laten

De St. Bavo van de ene kant

De St. Bavo van de ene kant

De st. Bavo van de andere kant

De st. Bavo van de andere kant

Gewoon een heel bijzonder steegje in Haarlem

Gewoon een heel bijzonder steegje in Haarlem

Hier zijn wij op ons mooist!

Hier zijn wij op ons mooist!

Een maandag uit het leven van Naventuree Jedidja

9 uur: Ik stap in de trein om naar mijn mentor te gaan. Een uur later kom ik bij mijn mentor aan. Ik krijg een lekker bakje thee en we kletsen even bij over de laatste week. Daarna gaat het gesprek bijna als vanzelf over op een onderwerp wat ik met Naventure besproken heb. Ze stelt goede vragen om nog een laagje dieper te komen. Dan bedenken we samen hoe ik het geleerde in praktijk kan brengen. Aan het einde bidden we samen en maken we een afspraak voor de volgende keer.

12 uur: Ik kom op het FSW aan. Ik heb even een half uurtje voor mijzelf en lees een stukje van mijn huiswerk van Naventure. Dan komen de anderen bij mijn tafeltje zitten, want we gaan evangeliseren aan de hand van een vragenlijst. We eten eerst met elkaar, lezen een stukje uit de Bijbel en bidden samen. Dan gaan we twee aan twee gesprekjes voeren met studenten. Ik vraag aan een student “Zou je het leuk vinden om met ons in gesprek te gaan over geloof en levensbeschouwing”. De eerste heeft zo les, maar de tweede vindt het goed. Dan hebben we met haar een gesprek over haar leven en haar visie op geloof en zingeving. Zelf vind ik de mooiste vraag: “Als het mogelijk is, zou je God dan willen ontmoeten?” De student zegt: “Ik geloof niet in God, maar als het mogelijk is, dan zou ik het wel willen.” Ik denk: “Alstublieft Heere God, deze student zou met U in contact willen komen. Wilt U zich maar aan haar bekend maken.” Aan het eind vragen we wat ze van het gesprek vond. Ze kijkt er positief op terug en zou wel een vervolggesprek willen. We schrijven haar e-mailadres op en zeggen haar gedag. Dan lopen we naar een leeg tafeltje en bidden we voor haar. Die middag heb ik nog twee andere gesprekken met studenten.

16 uur: Ik ga naar Esther Hospes (staf van NSL). Samen met Esther bereid ik een workshop voor, voor het Voorjaarsweekend van NSL. Dit is een opdracht van Naventure. Het huiswerk was namelijk om een keer mee te lopen met een persoon die op geestelijk gebied een voorbeeld voor je is. We schrijven samen een workshop over discipelschap. Daarna gaan we aan het eten beginnen, want om half 7 komt Henriët. Met zijn drieën spreken we namelijk ook regelmatig af, om te bespreken hoe het ons en met onze taken gaat. Het eten is klaar en we gaan aan tafel. Tijdens het eten vraagt Esther wat ons de afgelopen weken verrast heeft van God. We hebben hier een mooi gesprek over. Ik vertel over een vrouw bij wie ik langs mocht gaan en die uit zichzelf over het geloof begon. Ik was hier erg verrast over en vond het bijzonder hoe ik met haar mocht praten en ook een lied voor haar mocht zingen. We zijn klaar met eten en aan het einde bidden we met elkaar. Daarna fiets ik snel naar de trein.

20:15 Ah net aan de trein gehaald:) In de trein check ik even mijn app en rust ik uit van de lange dag. Vijf kwartier later ben ik thuis en klets ik nog even met mijn moeder. Daarna ga ik lekker slapen. Het was een mooie dag!

De nieuwe Netwerk-Leiden slogan: loving God, loving you…

Ennnn Netwerk Leiden heeft een nieuwe slogan! “Loving God, loving you” kwam er na een spannende verkiezingstijd uit. Het bleef tot het einde spannend welke het zou worden, vooral “op zoek naar God” had ook veel aanhangers. Loving God, loving you wijst naar de verticale relatie tussen ons en God en de horizontale relaties die we met andere christenen en niet-christenen hebben. De slogan die gekozen is past goed bij de visie van Netwerk Leiden die het kernteam aan het begin van het jaar heeft opgesteld. We willen de leden van Netwerk meer bewust maken van die visie en hopen natuurlijk dat deze ook tot uiting komt in het leven van onze Netwerk leden. We willen elkaar hierin ook gaan bemoedigen door getuigenissen op de Netwerk avonden in te plannen. Hieronder de visie:

Visie Netwerk Leiden 2016-2017
Komend jaar staan discipelschap en persoonlijk contact centraal. God is onze eerste focus. We willen dat Netwerk een thuis is waar iedereen welkom is en waar vriendschappen ontstaan en verdiepen. Ons doel is dat we groeien in ons geloof en onze relatie met God. We willen doorgeven wat we ontvangen en Gods koninkrijk zichtbaar laten worden.
We hebben dit uitgewerkt in specifiekere doelen:
-We willen open zijn naar elkaar over ons geloofsleven en elkaar laten groeien door accountabel naar elkaar te zijn.
-We maken ruimte voor ministry aan het begin van de avond omdat we geloven dat gebed kracht heeft.
-Bij de aanbidding willen we de diepgang vergroten.
-We willen nieuwe mensen zich thuis laten voelen door ze te betrekken bij wat we doen.
-We willen bij de open avonden concrete geloofsthema’s die in ons leven terugkomen bespreken.
-We willen triadeleiders motiveren in hun rol die leidt tot diepgang in hun triade.
-We willen ruimte maken voor outreach om elkaar uit te dagen uit onze comfort-zone te stappen.
-We willen studenten stimuleren om te investeren in geloofsleven voor na de studenten tijd.
Instrumenten die we hiervoor gebruiken zijn:
-Triade
-Open kring
-Studiemateriaal
-Sprekers
-TLO (TriadeLeiders Overleg)
-Outreach-avonden
-Take me to church
Hierbij mogen jullie nog genieten van een fotoshoot die we op de Netwerk Landelijke dag hebben gehad als Leiden-vertegenwoordigers 🙂
WhatsApp Image 2017-02-22 at 07.49.02 WhatsApp Image 2017-02-22 at 07.49.03 WhatsApp Image 2017-02-22 at 07.49.04

Netwerk in het buitenland

Op dit moment zijn wij als Netwerk Leiden vertegenwoordigd in Nigeria (Marije), Maleisië (Karin K.), en Nieuw Zeeland (Esther D. en Mark). Esther heeft ons een kijkje gegeven in hoe God ook overzees met onze Netwerkers meegaat. Hieronder haar verhaal 🙂

“Ga je nog wat doen vanavond? Want het is zaterdag vandaag”, werd mij gevraagd door de eigenaar van een hostel. Toen besefte ik me dat ik de volgende ochtend naar de kerk kon gaan. Het was een groter plaatsje, dus er was vast een kerk. Die avond ben ik gaan rondrijden op zoek naar een kerk. Drie kerken heb ik gevonden, maar alle drie spraken me totaal niet aan. Dilemma, want ik wilde en kon naar de kerk, maar het voelde gewoon niet fijn. Dit heb ik bij God neergelegd en gevraagd of Hij teleurgesteld was in me als ik niet zou gaan. In plaats van me schuldig voelen, werd ik juist rustig. Dus besloten om niet naar de kerk te gaan de volgende ochtend.

De volgende dag, zondag dus, liep ik door het stadje. Op een gegeven moment zag ik een bord staan met (vrij vertaald) ‘Baptistengemeente, vanmiddag om 17.30 uur dienst’. Eind van de middag ben ik naar deze dienst geweest waar ik heel erg welkom was. Mensen waren geïnteresseerd, veel praatjes gemaakt en een inspirerende dienst gehad over de liefde van God. Na de dienst was er een diner en iedereen stond erop dat ik bleef eten. Op die manier een goede maaltijd gehad (die van backpackers is niet altijd even afwisselend en gezond) met ‘vrienden’ om me heen, die me uit mijn eenzaamheid trokken die ik daarvoor had ervaren.

In dit alles heb ik echt Gods leiding gezien. Hij heeft me naar de kerk gewezen en de warmte en liefde van Hem door zijn kerk laten ervaren.

Twee weken later was ik weer in hetzelfde stadje op zondag, dus ben ik hier weer naar de kerk geweest. Opnieuw werd ik heel vriendelijk en hartelijk ontvangen en heb ik een mooie dienst gehad.

De zondag daarop was ik in een andere stad. Hier ben ik weer naar een kerk geweest. Tijdens de preek werd gevraagd of iedereen zijn ogen dicht wilden doen en zijn hand wilde opsteken als je je leven (opnieuw) aan Jezus wilde geven. Ik was heel erg aan het twijfelen, want het voelde niet te kloppen om dit bij een onbekende kerk te doen. Toch heb ik, na lang overwegen mijn hand opgestoken. Ik werd gelijk opgemerkt en ben uiteindelijk één van de twee geweest die zijn hand heeft opgestoken. Het was prima, maar op een of andere manier vond ik het jammer dat dit niet door iedereen gezien was en iedereen getuige was. Ergens hoopte ik dat de voorganger me nog zou aanspreken, alhoewel dit een kleine kans was. Maar toen de dienst was afgelopen en iedereen de zaal uit liep, kwam er een vrouw naar me toe om me te vertellen dat ze had gezien dat ik mijn hand had opgestoken, dat ze dit zo mooi vond om van een niet-lid te zien en me hiervoor te zegenen. Hoe mooi weer hoe God werkt! Ik wilde gezien worden en dit gebeurde door iemand die de tijd voor me had (we hebben ruim een half uur na de dienst met elkaar gepraat).

“Gods wegen zijn ondoorgrondelijk”. Helemaal mee eens. Soms snap ik God totaal niet, soms hoor ik Hem niet, maar soms ben ik ook weer heel erg blij met wat Hij mij geeft.

 

Marije in Nigeria

Marije in Nigeria

Esther in Nieuw-Zeeland

Esther in Nieuw-Zeeland

Karin in Zuid-Oost Azië

Karin in Zuid-Oost Azië

Mark in Nieuw-Zeeland

Mark in Nieuw-Zeeland

Tada: triade Martine, Celine & Laure

Wij willen onze triade aan jullie voorstellen aan de hand van 10 wist je datjes 🙂

Wist je dat…
– wij dit berichtje bij Happietaria hebben geschreven.
– wij alle drie tegelijk bij Netwerk zijn gekomen.
– wij de enige triade zijn met twee kringleiders
– wij altijd te laat klaar zijn met onze triade.
– wij heel vaak een hele zak lange vingers opeten tijdens de triade
– wij de vraag: ‘Heb je deze week iets van je geloof gedeeld?’ alledrie liever vermijden.
– wij altijd fanatiek strijden om de lekkerste toetjes.
– wij het fijn vinden om voor elkaar te bidden.
– wij de Michacursus doen met de triade.
– wij alledrie zo autistisch zijn dat we precies 10 wist je datjes wilden en altijd op hetzelfde plekje in de zaal zitten :D.

Heel veel liefs,
Martine, Celine & Laure

Focus op Netwerk op FOCUS

Dit jaar hebben we Netwerk Leiden met wel 16 awesome netwerkers vertegenwoordigd bij Focus. Het was een indrukwekkend, gezellig, leerzaam weekend. Jedidja, Lynn en Karin Keesmaat wilden hier wat over delen.

Wat heb je geleerd, ontvangen en/of ervaren op Focus?
Jedidja: Het thema van Focus sloot goed aan bij waar ik al mee bezig was. Ik vond het mooi om weer bevestigd te worden dat het belangrijk is om voor de mensen om je heen te bidden vanuit bewogenheid. En ook om God te vragen om arbeiders, waarbij ik mijzelf ook beschikbaar stel. Ik vond het mooi dat ik het bidden gelijk in de praktijk kon brengen door mee te doen in het ministry-team

Karin Keesmaat: Mijn relatie met God is altijd van mijn kant uit erg krampachtig geweest. Het gevoel hebbende dat ik het nooit waard ben om sowieso liefde te ontvangen of door God gebruikt te worden, heeft ervoor gezorgd dat ik het super eng vind om echt kwetsbaar te zijn tegenover God (want wat als Hij inderdaad vindt dat dit zooitje mens niet leuk genoeg is) en heel erg hard mijn best ging doen om het toch soort van te kunnen verdienen. Lekker zinloos dus. Tijdens Focus is God mij hierin opnieuw heel erg tegemoet gekomen. Terwijl ik bezig was met ministry en vreesde dat dit finaal in het water zou lopen omdat mijn bid en mensenskills echt niet zo prijzenswaardig zijn, liet Hij me zien dat Hij me prima kon gebruiken. Niet omdat ik dus geen perfect christen ben, maar puur omdat ik me beschikbaar stelde.
Daarnaast liet Hij me weten dat Hij me met oneindig veel geduld en in een veilige burcht (want blegghh kwetsbaarheid) zou blijven overstelpen met liefde totdat ik het zou leren accepteren. Geen verkeerd vooruitzicht dus!

Lynn: Ik heb ervaren dat er zoveel toffe jonge mensen (nog) enthousiast zijn voor God. Voor mensen die niet christelijk zijn kan God en de kerk een vaag iets zijn, hoe cool dat al die mensen die bij Focus waren daar verschil in kunnen maken door anderen te vertellen over en te enthousiasmeren voor God.
God zelf heeft me vooral het inzicht gegeven dat hij mij veel inzichten wil geven, maar dat ik daarvoor wel stil (= alle afleiding weg) moet worden.

Wat is je verlangen in het verlengde van het thema ‘RIJP | Hart voor de oogst’?
Jedidja: Mijn verlangen is dat ik zelf en de studenten die op focus waren enthousiast blijven om te bidden en hun geloof te delen. Hierdoor ontstaat er door heel Nederland heen een groep van bidders. Dat vind ik erg bijzonder!

Karin Keesmaat: Mijn verlangen is echt dat ik meer van God kan gaan uitstralen naar de mensen die om me heen staan. En niet omdat ik ‘moet’ maar omdat ik er nu echt enthousiast over ben.

Lynn: Dat we allemaal hebben mogen leren dat het geen grote uitdaging is om over het geloof in gesprek te gaan. Veel mensen zijn potentiële “persons of peace”. Voor ons geldt: just do it!
Start gewoon een gesprek, in een vrij land als Nederland hebben wij niets te verliezen. Iemand heeft hoogstens geen interesse. Oke, dan niet =)

Wat heb je daarin nodig (bijv. gebedsmaatje, een groep om het samen te doen, een project om bij aan te haken etc.)?
Jedidja: Met mijn zus wil ik het bidden een vaste plek op de dag en in week geven.

Karin Keesmaat: Een reminder zo nu en dan zodat ik me op God blijf focussen en mezelf dus bewust op modus beschikbaar zet.

Lynn: Zelf focussen op God (bijvoorbeeld door tijd te maken voor gebed en bijbel lezen in mijn week) en ik heb mensen nodig met wie ik de geslaagde of juist mislukte pogingen om over God te vertellen, kan delen.

Het was dus een inspirerend weekend, waarin we werden aangemoedigd om te bidden voor onze stad. Bid jij ook mee voor Leiden?IMG-20170122-WA0006

Even voorstellen…

Lieve Leute,

Wij zijn Jedidja, Mayke en Lynn en zijn dit jaar een triade met elkaar.
We houden ervan om gezellig met elkaar te eten en kunnen heerlijk koken (volgens Jedidja, Lynn kookt niet zo goed). Goede gesprekken vinden wij belangrijk en daarbij vooral ook kritische vragen stellen. We zijn daarnaast een echte meiden kring dus mannen, chocola en te lang kletsen over alles waar we overna denken staan ook centraal.
In ieder geval zijn we blij met netwerk, de leuke activiteiten en de tijd met elkaar en God 🙂

#netwerkdegekste